Goethe.jpg

ئێرلكۆنیگ

یۆهان ڤۆڵفگانگ فۆن گۆته‌ - وەرگێڕانی لە ئەڵمانییەوە: فرسەت ڕۆژبه‌یانی

 ئه‌و سواره‌ كێیه‌ به‌م شەودرەنگانە

له‌ دارستان بەناو زرياندا وا گوزه‌ر ده‌كا

باوكێكه‌ و كوڕه‌ نه‌خۆشه‌كه‌ی بە باوەشەوە،

توند گرتوویه‌تى، گه‌رمی دەکاتەوە

 

“ڕۆڵه‌ چيته وا تۆقیو و زه‌رد هه‌‌ڵگه‌ڕاوی؟”

باوكه نایبينى ئێرلكۆنیگ

ئەوه‌تا هه‌‌وه خۆیه‌تی، شاى جنۆكانه‌

بڕوانه تاجى، كلكى ئه‌سپه‌كه‌ى

“هيچ نيیه ڕۆڵه ته‌نیا هێڵى ته‌متومانه”

 

وه‌ره‌ كوڕیژگه‌ی‌ نازدار، وه‌ره‌ له‌گه‌ڵم !

وازیی زۆر خۆشت له ته‌كدا ده‌كه‌م

گوڵى ڕه‌نگاوڕه‌نگ له قه‌راغ زێیه‌كه‌م

كراس و دامان زێڕينه، دایكه‌كه‌م

 

باوكه باوكه نابيستى، ئيرلكۆنيگ چيم به گوێدا ده‌چرپێنێ؟

كوڕم كڕ به،‌ هيچ نيیه، تەنیا ده‌نگى گه‌ڵاى وشكه، با ده‌يچڕێنێ

 

“كوڕى قۆز ناته‌‌وێ بێیت له‌گه‌ڵمدا؟ كچه‌كانم چاويان له ‌ڕێته‌

له شه‌وى باراناويدا يارى و حه‌نه‌ك و دانس و گۆرانى، چاوه‌ڕێته”

بابه‌ بابه‌ نایانبینی له‌وێ، كچانی ئێرلكۆنیگ له‌و تاریكییه‌

“كوڕه‌كه‌م ڕۆڵه‌كه‌م، لێم دیاره‌ به‌ڵام، ئه‌وه‌ پاوانه‌ هیچیتر نییه”‌

 

“خۆشم ده‌وێیت هه‌ی مه‌خلووقی جوان

ده‌مورووژێنێت ڕووخسار و سیما

ئەگەر بە خۆشیی خۆت نه‌یەیت له‌گه‌ڵمدا

مه‌گه‌ر به‌زۆر بتبه‌م، كه ‌چارم نه‌ما”

باوكه‌ باوكه‌ وا پڕی دامێ! ئااای

ئێرلكۆنیگ ده‌ستی لێ وه‌شاندم

زۆر ئازاری پێ گەیاندم

 

باوكی تۆقیو به‌ قامچی داژوا، په‌له‌ی بوو بگا،

ڕۆڵه‌كه‌ی شه‌كه‌تی، توند توند گرتبوو

گه‌یشته‌ جێ، شه‌كه‌ت و ماندوو

له‌ناو ده‌ستیدا، كوڕه‌ ته‌واو بوو


ئەم بابەتە 47 جار خوێندراوەتەوە